این ۶ درخت را قبل از عید بکارید

شاید کمی عجیب به نظر برسد، اما بهمن و اسفند ماه در واقع زمان بسیار مناسبی برای کاشت بعضی از درختان است. با کاشت این ۶ درخت فوق‌العاده، می‌توانید چشم‌انداز باغ خود را برای سال‌های طولانی متحول کنید.

ما باغبان‌ها معمولاً دوست داریم در هوای گرم در باغ باشیم، اما درختان همیشه سلیقه‌ی ما را ندارند! بهمن و اسفند ماه در بیشتر مناطق ماهی سرد است، اما اتفاقاً زمان بسیار خوبی برای کاشت درخت محسوب می‌شود.

کاشت درختان در اوخر زمستان

البته همه‌ی درختان را نباید در بهمن و اسفند ماه کاشت. برای کاشت در اواخر زمستان، بهتر است به سراغ درختان میوه، درختان خزان‌دار (برگ‌ریز) و درختان همیشه‌سبز بروید. فقط باید صبر کنید تا خاک قابل کار کردن (یخ‌زده نباشد) باشد.

در ادامه، ۶ درخت محبوب برای کاشت در بهمن و اسفند ماه معرفی شده‌اند:

هرس درخت گیلاس
هرس درخت گیلاس

۱. درخت گیلاس

نام علمی: Prunus spp.

به‌سختی می‌توان کودکی را پیدا کرد که گیلاس را دوست نداشته باشد! چیدن آن آسان است، خوردنش لذت‌بخش است و حتی بازی با هسته‌هایش هم جذاب است. بزرگ‌ترها هم علاوه بر میوه، شیفته‌ی شکوفه‌های خیره‌کننده‌ی بهاری درخت گیلاس می‌شوند.

بهترین زمان کاشت درخت گیلاس زمانی است که درخت در دوره خواب باشد؛ یعنی قبل از برگ‌دهی یا گل‌دهی. بهمن و اسفند ماه زمان بسیار مناسبی است، چون درخت فرصت دارد قبل از بهار ریشه‌های خود را تقویت کند. بعد از رفع خطر یخبندان شدید، می‌توانید در یک روز آفتابی اقدام به کاشت کنید.

درخت گیلاس مانند اغلب درختان میوه به حداقل ۶ ساعت نور مستقیم خورشید نیاز دارد. خاک باید زهکشی خوبی داشته باشد و بهتر است محل کاشت تا حدی از باد محافظت شود. بسیاری از ارقام گیلاس خودبارور هستند، اما حتماً قبل از خرید بررسی کنید؛ در غیر این صورت به دو درخت سازگار نیاز خواهید داشت.

درخت سیب میوه‌دار
درخت سیب میوه‌دار

۲. درخت سیب

نام علمی: Malus domestica

درخت سیب انتخابی عالی برای مناطق با زمستان‌های سرد است. مانند سایر درختان میوه خزان‌دار، بهترین زمان کاشت آن دوره خواب است: دسامبر، ژانویه و به‌ویژه بهمن و اسفند ماه.

در بهمن و اسفند ماه، خاک معمولاً به اندازه‌ای گرم شده که بتوان آن را کند، اما درخت هنوز در خواب است. این موضوع باعث می‌شود درخت قبل از شروع بهار، ریشه‌زایی خوبی داشته باشد. همچنین در زمستان آفات و بیماری‌ها کمتر هستند و درخت فرصت بهتری برای استقرار دارد.

درخت سیب به نور کامل خورشید (حداقل ۶ ساعت در روز) نیاز دارد. اگر درخت پیوندی است (که اغلب همین‌طور است)، باید محل پیوند بالاتر از سطح خاک قرار بگیرد. برای باردهی، به دو رقم سازگار جهت گرده‌افشانی متقابل نیاز خواهید داشت.

درخت توس کاغذی
درخت توس کاغذی

۳. توس کاغذی

نام علمی: Betula papyrifera

زیبایی درخت توس کاغذی با پوست سفید و لایه‌لایه‌ی آن چشم‌نواز است. پوست نازک آن مانند کاغذ جدا می‌شود و جلوه‌ای خاص به درخت می‌دهد. برگ‌های سبز قلبی‌شکل و رنگ زرد پاییزی نیز به جذابیت آن می‌افزاید.

این درخت می‌تواند بسیار بلند شود (تا حدود ۳۰ متر)، اما اغلب در باغ‌ها اندازه‌ای کوچک‌تر دارد. می‌توان آن را به‌صورت تک‌تنه یا چندتنه پرورش داد. در پاییز، شاتون‌های آن غذای پرندگان و حیوانات کوچک را فراهم می‌کند.

درخت توس آفتاب برای برگ‌ها و سایه برای ریشه‌ها را دوست دارد. خاک مناسب آن، خاک مرطوب شنی یا لومی است.

درخت بلوط
درخت بلوط

۴. بلوط

نام علمی: Quercus spp.

درختان بلوط نماد قدرت و ماندگاری هستند؛ درختانی عظیم که از یک بلوط کوچک شروع می‌شوند. بسیاری از گونه‌ها تا ۳۰ متر رشد می‌کنند و در پاییز نمایش رنگی باشکوهی دارند.

اواخر زمستان بهترین زمان کاشت بلوط است، بنابراین بهمن و اسفند ماه انتخاب مناسبی به‌شمار می‌رود؛ البته به شرطی که خاک قابل کار باشد. محل کاشت باید آفتاب‌گیر باشد.

نکته‌ی بسیار مهم: قبل از کاشت، حتماً به اندازه نهایی درخت توجه کنید. بلوط‌ها ریشه‌های عمیق و گسترده‌ای دارند و نباید نزدیک ساختمان، پیاده‌رو یا فونداسیون کاشته شوند.

۵. کاج

نام علمی: Pinus spp.

کاج‌ها درختان همیشه‌سبز مخروطی هستند که در تمام طول سال به باغ شما ساختار و رنگ می‌بخشند. به‌جای برگ، سوزن دارند و دانه‌هایشان در مخروط (کاج) قرار می‌گیرد.

بهترین زمان کاشت کاج، دوره خواب در اواخر زمستان یا اوایل بهار است؛ زمانی که خاک قابل کشت باشد اما جوانه‌ها هنوز باز نشده باشند. کاج‌های ریشه‌لخت فقط در این زمان قابل کاشت هستند، اما کاج‌های گلدانی انعطاف بیشتری دارند.

کاج به آفتاب کامل و خاک با زهکشی خوب و اسیدی (pH حدود ۴ تا ۷) نیاز دارد. در سال‌های اول به آبیاری منظم احتیاج دارد، اما پس از استقرار، نسبتاً مقاوم به خشکی می‌شود.

خرید بذر

۶. صنوبر (اسپروس)

نام علمی: Picea spp.

درختان صنوبر همیشه‌سبز هستند و در تمام فصل‌ها جلوه‌ای چشمگیر دارند. برخلاف کاج، سوزن‌های آن‌ها کوتاه، سفت و به‌طور متراکم در اطراف شاخه‌ها قرار گرفته‌اند که ظاهری پرپشت ایجاد می‌کند.

بهترین زمان کاشت صنوبر اواخر زمستان یا اوایل بهار، بعد از باز شدن یخ خاک است. اگر کاشت را به تابستان موکول کنید، گرما ممکن است مانع ریشه‌گیری مناسب درخت جوان شود.

این درخت به آفتاب کامل و خاک مرطوب و اسیدی نیاز دارد. برخی ارقام مانند صنوبر آبی کوتاه‌قد، نگهداری آسان‌تری دارند و برای باغ‌های کوچک مناسب‌اند.

نتیجه گیری

فرقی نمی‌کند دنبال میوه باشید، سایه، یا یک درخت شاخص و باشکوه؛ این درختان انتخاب‌های فوق‌العاده‌ای هستند. اگر آن‌ها را در بهمن و اسفند ماه بکارید، می‌توانید انتظار داشته باشید که باغ شما برای سال‌های طولانی زیباتر و پربارتر شود.

هومن انگورانی
هومن انگورانی
Articles: 64

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *