بسترهای مرتفع باغچه، باغبانی را برای همه قابل دسترس می کنند؛ بدون توجه به محل زندگی، نوع خاک یا میزان مهارت باغبانی. اما پیش از آنکه بتوانید از مزایای بسترهای مرتفع لذت ببرید، باید مشخص کنید چه نوع بستری می خواهید به باغ خود اضافه کنید.
نه تنها لازم است تصمیم بگیرید که یک بستر آماده خریداری می کنید یا یک بستر سفارشی می سازید، بلکه باید بررسی کنید کدام متریال با هدف ها و بودجه ی شما سازگارتر است.
بسیاری از باغبان ها بسترهای چوبی را جذاب می دانند. این بسترها به خوبی با مناظر طبیعی هماهنگ می شوند و می توان آن ها را دقیقاً در اندازه ی دلخواه ساخت. اما پیش از آنکه به فروشگاه ابزارآلات بروید و ارزان ترین چوب ممکن را بردارید، باید بدانید که همه ی چوب ها کیفیت یکسانی ندارند!
5 نوع چوب مناسب برای ساخت بستر کشت مرتفع
انتخاب نوع مناسب چوب می تواند تفاوت بین بستری باشد که ده سال دوام می آورد و بستری که پس از چند فصل رشد کاملاً می پوسد. در ادامه با من همراه باشید تا با پنج نوع چوب مناسب برای بسترهای مرتفع آشنا شوید.
پاسخ کوتاه
بهترین چوب برای بسترهای مرتفع، چوب فرآوری نشده و به طور طبیعی مقاوم در برابر پوسیدگی است.
برخی از چوب هایی که عملکرد خوبی دارند عبارت اند از:
- سرو (Cedar)
- ردوود (Redwood)
- سرو مرداب (Cypress)
- اقاقیا سیاه (Black Locust)
- نارنج اوساج (Osage Orange)
این چوب ها می توانند برای چندین سال دوام بیاورند، بدون آنکه مواد شیمیایی مضر را وارد خاک کنند.
پاسخ کامل
دانستن اینکه کدام چوب برای بسترهای مرتفع بهتر است بسیار مفید است، اما درک این موضوع که چه ویژگی هایی یک چوب را مناسب می کند حتی مهم تر است.
در ادامه، ابتدا عواملی را بررسی می کنم که باعث می شوند یک چوب برای بسترهای باغچه گزینه ی خوبی باشد و سپس بهترین گونه های چوبی برای ساخت بسترهای بادوام را معرفی می کنم.
هنگام انتخاب چوب به چه نکاتی توجه کنیم؟
ساخت بستر مرتفع چوبی می تواند پرهزینه باشد. کاملاً قابل درک است که بعضی افراد وسوسه شوند برای صرفه جویی در هزینه، از چوب های ضایعاتی یا پالت های رایگان استفاده کنند. اما پیش از خرید، حتماً به نوع چوب و نحوه ی تیمار یا فرآوری آن فکر کنید.
چوب تیمارشده در برابر چوب بدون تیمار
اگرچه چوب تیمارشده نسبت به همان نوع چوب بدون تیمار عمر طولانی تری دارد، اما مواد شیمیایی ای که برای محافظت آن در برابر قارچ ها و حشرات استفاده می شوند، ممکن است اثرات منفی زیست محیطی داشته باشند.
مواد نگهدارنده ی چوب در طول زمان تغییر کرده اند؛ در گذشته، تولیدکنندگان اغلب از آرسنات مس کروماته (CCA) برای تیمار چوب های ساختمانی استفاده می کردند، اما این کار از سال ۲۰۰۳ متوقف شد.
امروزه از مواد مختلفی برای تیمار چوب های مصرف خانگی استفاده می شود که از رایج ترین آن ها می توان به کوآتِرنری مس قلیایی (ACQ) و کوپر آزول (CA) اشاره کرد.
خطر اصلی این مواد، غلظت بالای مس است. اگرچه مس به طور طبیعی در محیط وجود دارد، اما در مقادیر بالا – به ویژه برای کودکان – سمی است.
با این حال، یک مطالعه نشان داده است که تماس معمولی با این تخته ها احتمالاً باعث قرار گرفتن کودکان در معرض مقادیر مضر مس نمی شود. در نهایت، این به شما بستگی دارد که تصمیم بگیرید چه سطحی از ریسک برایتان قابل قبول است.
چوب سخت در برابر چوب نرم
چوب های سخت از درختان خزان دار مانند افرا، بلوط و اقاقیا به دست می آیند، در حالی که چوب های نرم از درختان سوزنی برگ مانند کاج و سرو حاصل می شوند.
هیچ قانون مطلقی وجود ندارد که بگوید چوب سخت بهتر از چوب نرم است یا برعکس، اما تفاوت های قابل توجهی بین آن ها وجود دارد.
از آنجا که چوب های سخت معمولاً رشد آهسته تری دارند، قیمت آن ها اغلب بالاتر است. این چوب ها معمولاً دوام بیشتری دارند، اما در عین حال سنگین تر هستند.
اگرچه می توان از هر دو نوع چوب برای بسترهای باغچه استفاده کرد، اما چوب های نرم به دلیل قیمت کمتر و وزن سبک تر اغلب انتخاب مناسب تری هستند.
بهترین انواع چوب برای بسترهای مرتفع
پس در نهایت، چه نوع چوبی برای ساخت یا خرید بسترهای مرتفع مناسب است؟
اگر می خواهید از چوب های تیمارشده اجتناب کنید، این گزینه های طبیعتاً مقاوم در برابر پوسیدگی را امتحان کنید.
سرو (Cedar)
اگرچه بسیاری از افراد واژه ی «سرو» را طوری به کار می برند که گویی تنها یک گیاه است، اما در واقع گونه ها و حتی جنس های مختلفی در این گروه قرار می گیرند.
در ایالات متحده، سه نوع رایج سرو عبارت اند از:
- سرو قرمز شرقی (Juniperus virginiana)
- سرو قرمز غربی (Thuja plicata)
- سرو زرد (Callitropsis nootkatensis)
اگرچه این گونه ها از نظر پراکنش جغرافیایی و ظاهر با هم متفاوت اند، اما همگی مقاومت بالایی در برابر پوسیدگی دارند و گزینه های بسیار خوبی برای باغچه هستند.
مطالعه ای که دوام گونه های مختلف درختان را بررسی کرده نشان داد هر سه نوع سرو پس از پنج سال عملکرد خوبی داشتند. بخش بزرگی از این دوام به دلیل وجود مواد استخراجی طبیعی مانند تویاپلیسین و اسید پلیکاتیک است که درخت را در برابر پوسیدگی قارچی محافظت می کنند.
از آنجا که مقدار این مواد در بین درختان مختلف و حتی در بخش های مختلف یک درخت متفاوت است، ممکن است یک تخته ی سرو سریع تر از تخته ی دیگر پوسیده شود.
با این حال، می توان انتظار داشت که بیشتر چوب های سرو بدون تیمار حداقل ده سال دوام بیاورند.
علاوه بر مقاومت بالا، چوب سرو زیبا و خوش بو است. تخته ها و حتی مالچ سرو بویی خاص شبیه کاج با رگه هایی از مرکبات دارند. همچنین به دلیل وزن نسبتاً کم، جابه جایی و مونتاژ آن آسان است.
سرو مرداب (Cypress)
درختان سرو مرداب که بومی باتلاق ها، مرداب ها و کناره ی رودخانه ها هستند، در جنوب و جنوب شرقی ایالات متحده ارزش زیادی دارند.
سرو مرداب رایج (Taxodium distichum) در نواحی گِلی نزدیک برکه ها و رودخانه ها در بیشتر بخش های ساحل شرقی و جنوب رشد می کند.
گونه ی دیگر، سرو مرداب تالابی (Taxodium ascendens)، در رودخانه ها و مرداب های آبِ سیاه و کم جریان جنوب شرقی آمریکا یافت می شود.
مانند سروها، چوب سرو مرداب نیز به طور طبیعی در برابر پوسیدگی قارچی و موریانه مقاوم است. ماده ای که مسئول این مقاومت طبیعی است سایپرسین (cypressene) نام دارد.
از آنجا که درختان مسن تر مقدار بیشتری سایپرسین در خود ذخیره کرده اند، چوب آن ها مقاوم تر است و بهترین انتخاب برای بسترهای مرتفع و کاربردهای فضای باز محسوب می شود.
با این حال، برداشت مداوم از جنگل های بکر باعث شده پیدا کردن چوب درختان قدیمی دشوارتر شود.
اگر در جنوب شرقی ایالات متحده زندگی می کنید، هنوز هم ممکن است بتوانید چوب مناسب سرو مرداب برای بسترهای باغچه پیدا کنید.
چوب درختان قدیمی می تواند به راحتی بیش از ده سال دوام بیاورد و انتخابی عالی برای بسترهای بادوام است.
ردوود (Redwood)
وقتی به درختان ردوود فکر می کنید، احتمالاً درختان عظیم و سر به فلک کشیده را تصور می کنید. اما این درختان، چوبی بسیار مقاوم نیز تولید می کنند که در برابر پوسیدگی، حشرات و حتی آتش سوزی مقاوم است.
به همین دلیل، ردوود گزینه ای بسیار مناسب برای بسترهای مرتفع باغچه است.
اگر قصد استفاده از ردوود را دارید، حتماً به دنبال تخته هایی باشید که از درختان قدیمی تهیه شده اند. این درختان بالغ مقاومت بیشتری در برابر پوسیدگی دارند و در نتیجه بسترهایی با عمر طولانی تر ایجاد می کنند.
اگرچه چوب ردوود نسبت به کاج گران تر است، اما قیمت آن با سایر چوب های مقاوم در برابر پوسیدگی قابل مقایسه است.
در صورتی که در سواحل غربی آمریکا زندگی می کنید – جایی که ردوودها رشد می کنند – معمولاً دسترسی به این چوب آسان تر و مقرون به صرفه تر است.
اقاقیا سیاه (Black Locust)
اغلب مردم هنگام فکر کردن به چوب های مقاوم در برابر پوسیدگی، به چوب های نرم مانند سرو و سرو مرداب فکر می کنند، اما اقاقیا سیاه (Robinia pseudoacacia) که یک چوب سخت است، گزینه ای عالی برای بسترهای مرتفع فضای باز محسوب می شود.
این درخت نسبت به بسیاری از چوب های سخت دیگر سریع تر رشد می کند و به دلیل وجود ماده ای به نام روبینین (robinin) مقاومت بسیار بالایی در برابر پوسیدگی دارد. به همین دلیل سال هاست از آن برای تیرک های حصار و عرشه ها استفاده می شود.
اگر خودتان چوب را اره می کنید یا از چوب فروشی تخته انتخاب می کنید، توجه داشته باشید که فقط چوبِ مرکزی (Heartwood) اقاقیا سیاه مقاوم در برابر پوسیدگی است.
چوب کناری یا Sapwood که نزدیک سطح خارجی درخت است، این ویژگی را ندارد و بسیار سریع تر می پوسد.
چوب اقاقیا سیاه سنگین است و کار کردن با آن نسبت به سایر چوب های مقاوم کمی دشوارتر است. اما این وزن بالا با استحکام و دوام زیاد آن همراه است.
برخی افراد اقاقیا سیاه را با اقاقیای عسلـی (Honey Locust) اشتباه می گیرند. این دو در سرده های متفاوتی قرار دارند و اقاقیای عسلی مقاومت پوسیدگی اقاقیای سیاه را ندارد. بنابراین حتماً مطمئن شوید که از چوب اقاقیای سیاه استفاده می کنید.
نارنج اوساج (Osage Orange)
درخت نارنج اوساج (Maclura pomifera) که با نام «هج اپل» هم شناخته می شود، درختی خزان دار بومی بخش های زیادی از جنوب و مرکز ایالات متحده است.
این درخت میوه هایی سبزرنگ، گره دار و تقریباً به اندازه ی توپ سافتبال تولید می کند، اما در واقع مرکبات واقعی نیست.
نارنج اوساج به رشد سریع و تولید چوبی بسیار سخت و مقاوم در برابر پوسیدگی معروف است.
اگرچه چوب آن برای بسترهای مرتفع فوق العاده است، اما پیدا کردن تخته های بلند ممکن است دشوار باشد.
به دلیل رشد سریع، این درخت اغلب به صورت ردیفی و نزدیک به هم کاشته می شود تا به عنوان پرچین زنده عمل کند؛ در نتیجه قطر تنه ها معمولاً کمتر از دو فوت است.
علاوه بر این، تنه ها اغلب پیچ خورده اند و برش تخته های صاف را دشوار می کنند. بنابراین اگر به تخته های بلند و صاف دست پیدا کردید، حتماً آن ها را تهیه کنید.
چوب نارنج اوساج رنگی بسیار زیبا دارد که از طلایی تا نارنجی روشن متغیر است. فقط این نکته را در نظر داشته باشید که به دلیل سختی زیاد، برش آن در خانه ممکن است دشوار باشد.
نتیجه گیری
اگر می خواهید بستر چوبی باغچه ای بسازید که حداقل ده سال دوام بیاورد، نیازی نیست سراغ چوب های تیمارشده بروید.
انتخاب چوب هایی که به طور طبیعی در برابر پوسیدگی مقاوم هستند، هم باعث می شود مواد شیمیایی مصنوعی وارد باغچه ی شما نشوند و هم بستر مرتفعی بادوام و سالم در اختیار داشته باشید.
