آب وهوای طوفانی و باران های شدید، درختان ضعیف را تهدید می کنند! تنه های جوان و نازک آن ها ممکن است زیر فشار خم شوند. برخی از نهال ها برای قوی شدن به فشار باد نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر برای رشدِ بلند و گسترده، نیازمند قیم گذاری (تکیه گاه) هستند. در کنار جراد برایانت، طراح فضای سبز باسابقه، بیاموزید که چه زمانی و چگونه درختان خود را قیم گذاری کنید.
همه درختان به قیم گذاری نیاز ندارند، اما برخی نیازمند آن هستند. قیم ها به نهال های جوانی که برای صاف ایستادن تلاش می کنند، اجازه می دهند قوی و ضخیم شوند. اکثر درختان مشکلی ندارند، زیرا با بلوغ و ضخیم تر شدن، خمیدگی های تنه خود را اصلاح می کنند. اما برخی دیگر چندان خوش شانس نیستند و پیش از بلوغ به کمک اضافی نیاز دارند.
شما باید این سه نوع گیاه چوبی را قیم گذاری کنید: نهال های جوان، درختان تازه جابجا شده (نشا شده) و درختان ضعیف. این درختان از تثبیت شدن در اوایل زندگی سود می برند. پس از یک یا دو فصل استفاده از قیم، تنه آن ها به اندازه ای ضخیم و محکم خواهد شد که بتواند در برابر باد، یخ و باران بیش ازحد مقاومت کند.
این مراحلِ قیم گذاری، شما را در این فرآیند راهنمایی می کنند، چه یک نشای تازه داشته باشید و چه یک نمونه جاافتاده. نهال های کج، پس از یک یا دو فصل حمایت، به درختانی بلند و راست تبدیل خواهند شد. با ما همراه باشید تا گونه های گیاهی خود را بلند، محکم و باطراوت نگه دارید!
آیا درخت شما به قیم گذاری نیاز دارد؟
اکثر نهال ها نیازی به تقویت ندارند.
همه درختان نباید قیم گذاری شوند! اگر درختان در جوانی تکیه گاه نداشته باشند، تنه های قوی تری می سازند. تکان خوردن و جابجایی طبیعی که در شرایط وزش باد رخ می دهد، باعث می شود گیاه مواد شیمیایی به نام «سیتوکینین» آزاد کند. این مواد شیمیایی باعث انبساط و ضخیم شدن سلول های تنه شده و بافت های گیاهی چوبی و محکمی ایجاد می کنند.
با این حال، قیم گذاری به نمونه شما آسیب نمی زند، زیرا اکثر درختان پس از چند فصل رشد سریع، بهبود می یابند. اگر درخت شما در مکانی با باد بسیار شدید کاشته شده، اگر تنه آن برای ایستادن بدون کمک خیلی ضعیف است، یا اگر شاخه های بالایی بزرگ تر از نیمه پایینی درخت هستند، آن را قیم گذاری کنید.
نهال جوان
اگر نهال ها خم شده اند، نیاز به تکیه گاه دارند.
شاید شما یک درخت گیلاس را از بذر پرورش داده اید، یا نمونه ای جوان از کاشت سال گذشته در حیاط دارید. نهال های جوان معمولاً نیازی به قیم گذاری ندارند، مگر اینکه ضعیف باشند یا ساختار نامتقارن داشته باشند. درختان انعطاف پذیر مشکلی ندارند، به شرطی که پس از فروکش کردن باد دوباره صاف شوند.
اگر نهال های شما خم می شوند و خمیده باقی می مانند، تا زمانی که بتوانند وزن خود را تحمل کنند، به قیم برای حمایت اضافی نیاز دارند. بستن آن ها به قیم در دوران جوانی به آن ها اجازه می دهد قبل از شروع ضخیم شدن تنه ها، صاف رشد کنند.
درخت تازه جابجا شده (نشا)
بهترین زمان برای تکیه گاه دادن به نهال ها، پس از جابجایی (کاشت مجدد) آن هاست.
بهترین زمان برای قیم گذاری درخت زمانی است که آن را جابجا می کنید (می کارید)—چون در حال کندن حفره ای هستید که می توانید پایه های نگهدارنده را در آن قرار دهید. برخی از نشاها نیاز به قیم گذاری ندارند، در حالی که برخی دیگر دارند. اگر نشای شما در باد خم می شود یا توپ ریشه کوچکی دارد که از حفره بیرون می آید، باید درخت خود را ببندید.
فرآیند قیم گذاری برای نشاهای جدید با درختانی که ریشه در خاک دارند متفاوت است. نگران نباشید، زیرا ما کارهایی که باید در هر دو موقعیت انجام دهید را پوشش خواهیم داد.
درخت ضعیف
درختان قطور اگر کج شوند یا در حال افتادن باشند، نیاز به حمایت دارند.
نمونه های مسن تر گاهی اوقات نیاز به حمایت دارند اگر تاج (بخش بالایی) آن ها سنگین تر از آن چیزی شود که تنه بتواند تحمل کند. به آن ها کمک کنید صاف رشد کنند تا بدون کمک برای دهه ها تنومند باقی بمانند. درختانی که اخیراً بخشی از ریشه های خود را به دلیل حفاری یا فعالیت حیوانات از دست داده اند نیز کاندیداهای خوبی برای قیم گذاری در دوران بهبود هستند.
قانون کلی این است: اگر درخت خم می شود اما بدون کمک خودش را راست می کند، نیازی به قیم گذاری ندارد. اگر درخت می افتد، به صورت کج رشد می کند یا به شدت خم می شود، نیاز به قیم دارد.
مرحله ۱: دو قیم محکم را در زمین بکارید
لنگر کردن پایه ها یک ساختار تقویت کننده برای نهال ایجاد می کند.
اولین قدم شامل کاشتن قیم ها در زمین است که به عنوان پایه های لنگر محکم عمل می کنند. آن ها دو ساختار تقویت کننده دیگر برای نهال ایجاد می کنند تا با وجود شرایط طوفانی، صاف باقی بماند. نحوه دفن کردن قیم ها بستگی به نوع درختی دارد که دارید.
هنگام جابجایی درختچه های چوبی یا درختانی که نیاز به تقویت دارند، باید قیم ها را در دو طرف مخالف حفره، نزدیک به توپ ریشه دفن کنید. دو قیم چوبی یا فلزی را طوری در زمین فرو کنید که روبروی هم باشند و درخت در وسط آن ها قرار گیرد. آن ها را طوری تنظیم کنید که شدیدترین بادها از فضای بین آن دو عبور کند (باد به سطح پهن قیم ها برخورد نکند، بلکه از بین آنها رد شود).
کمک به درختان موجود (که قبلاً کاشته شده اند) بسیار آسان تر است. به سادگی دو قیم را در دو طرف مخالف درخت دفن کنید یا با دریل بکارید. مانند نشاهای جدید، آن ها را طوری تنظیم کنید که بادهای شدید از فضای بین آن ها عبور کند. از قیم هایی با اندازه مناسب برای درختان خود استفاده کنید—آن ها باید کمی بلندتر از جایی باشند که شاخه های بالایی از تنه اصلی منشعب می شوند.
مرحله ۲: نقطه پشتیبانی را تعیین کنید
تعیین نقطه پشتیبانی به صاف ماندن نهال های شما کمک می کند.
نقطه پشتیبانی جایی است که بندها به درخت متصل می شوند. این نقطه ای است که بستن کابل ها به گیاه شما بهترین کمک را برای صاف ماندن آن می کند. این نقطه را با این ترفند ساده پیدا کنید:
- از ارتفاع حدود ۳ فوت (۹۰ سانتی متر) بالاتر از سطح زمین شروع کنید و دو انگشت خود را پشت تنه قرار دهید تا آن را بالا نگه دارید.
- انگشتان خود را بالاتر ببرید تا زمانی که درخت کاملاً صاف و تحت حمایت قرار گیرد.
- آن نقطه را روی تنه علامت بزنید.
- نقطه پشتیبانی، ۶ اینچ (حدود ۱۵ سانتی متر) بالاتر از این علامت است.
این نقطه در نهال های جوان معمولاً پایین و در نمونه های موجود بالاتر است. بسیار حیاتی است که کابل ها را دقیقاً به نقطه پشتیبانی ببندید و نه پایین تر یا بالاتر روی تنه. بستن در نقطه خیلی بالا منجر به شکستن چوب می شود و بستن در نقطه خیلی پایین تاج درخت را صاف نگه نمی دارد. این ترفند را دنبال کنید تا بدون توجه به سن گیاه، محل بستن کابل ها را پیدا کنید.
مرحله ۳: درخت را به قیم ها ببندید
از مواد پارچه ای یا برزنتی استفاده کنید که بتوانند نگهدارندگی محکمی ایجاد کنند.
نوع بندهایی که استفاده می کنید تأثیر زیادی بر عملکرد آن ها دارد. سیم ها یا سیم های روکش دار نرم هرگز مناسب نیستند، زیرا در نهایت در چوب فرو رفته و باعث خفگی (Girdling) تنه می شوند. از پارچه، برزنت یا تسمه های لاستیکی استفاده کنید که محکم اما انعطاف پذیر باشند. با کمی انعطاف پذیری، نمونه شما می تواند در باد تکان بخورد در حالی که از ساختار اضافی بهره می برد.
پس از قرار دادن قیم ها در خاک، به راحتی درخت خود را ببندید. یک سر بند را به قیم فلزی یا چوبی و سر دیگر را به نقطه پشتیبانی درخت وصل کنید. بند دوم را کمی پایین تر یا بالاتر از اولی روی تنه قرار دهید و سر دیگر آن را به قیم دوم ببندید.
شما می خواهید بندها سفت باشند اما کمی جای بازی داشته باشند. برای هر بند به اندازه ای شلی ایجاد کنید که تنه بتواند ۲ اینچ (حدود ۵ سانتی متر) در هر جهت حرکت کند. این فضای اضافی برای رشد قوی تنه حیاتی است—این حرکت تا حدی باعث آزادسازی سیتوکینین هایی می شود که چوب را ضخیم و تقویت می کنند.
مرحله ۴: قیم ها و بندها را بردارید
اگر نهال در طول ماه ها خم نشد، می توان قیم را برداشت.
شش ماه تا یک سال بعد، زمان برداشتن آن قیم ها فرا می رسد! این تکیه گاه ها کمک های موقتی هستند که درخت را برای رشد مستقل تقویت می کنند. اگر آن ها را بیش از حد نگه دارید، به جای حمایت، شروع به مانع تراشی برای رشد می کنند. پس، چگونه بدانید چه زمانی باید آن ها را بردارید؟
درختان زمانی آماده زندگی بدون قیم هستند که در برابر باد، باران یا برف بدون ایجاد خمیدگی دائمی دوام بیاورند. اگر بندها را باز کردید و متوجه شدید درخت شما هنوز کج می شود، آن ها را دوباره ببندید و یک یا دو ماه دیگر وضعیت نهال را بررسی کنید.
قیم ها زمانی آماده برداشتن هستند که درخت به تنهایی خم یا کج نشود و ریشه ها به نظر پایه ای قوی داشته باشند. درخت را کمی فشار دهید تا ببینید چگونه واکنش نشان می دهد و بر اساس نحوه حرکت آن بهترین قضاوت خود را انجام دهید. پس از شش ماه، نقطه پشتیبانی ممکن است تغییر کرده باشد—می توانید از تست دو انگشت برای تعیین مجدد محل آن استفاده کنید.
مرحله ۵: تکرار برای درختان ضعیف
فرآیند تقویت نهال خود را تا هر زمانی که لازم است ادامه دهید.
گاهی اوقات، گونه های چوبی برای استقرار در شرایط سخت تلاش می کنند. یا طوفان های شدید به آن ها آسیب می رساند به طوری که دوباره نیاز به بستن دارند. دلیل ضعف درخت هرچه که باشد، هیچ ضرری ندارد که قیم ها و بندها را دوباره ببندید تا یک بار دیگر به آن کمک کنید.
این فرآیند قیم گذاری را تا زمانی که نهال ها بدون کمک رشد کنند و بالا بروند، تکرار کنید. برخی از گونه ها چوب ضعیف و سریع الرشد تولید می کنند، در حالی که برخی دیگر مقاوم تر اما کندتر رشد می کنند. دوره قیم گذاری خود را با نیازهای درختان تنظیم کنید تا آن ها با رشد محکم از شما تشکر کنند!
کار را با افزودن سالانه کمپوست روی خاک و هرس چوب های مرده یا بیمار دنبال کنید. درختان شما شاد، سالم و محکم رشد خواهند کرد و خود را به بهترین شکل ساختار می دهند. شما به نمونه های قدیمی با شگفتی نگاه خواهید کرد و به یاد خواهید آورد که چگونه روزی نهال های جوان و ضعیفی بودند که به کمک شما نیاز داشتند.
نتیجه گیری
قیم گذاری درختان یک هنر ظریف میان «حمایت کردن» و «آزاد گذاشتن» است. همان طور که در این راهنما آموختیم، هدف از قیم گذاری، ایجاد یک تکیه گاه دائمی نیست، بلکه فراهم کردن فرصتی موقت برای نهال است تا ریشه های خود را تثبیت کرده و تنه خود را ضخیم کند. نکته کلیدی در موفقیت این فرآیند، اجازه دادن به حرکت جزئی تنه است تا مکانیزم های طبیعی دفاعی درخت فعال شده و بافت های چوبی مستحکم تری تولید کنند.
با رعایت این ۵ مرحله ساده—از تشخیص نیاز درخت و تعیین نقطه تکیه گاه صحیح تا استفاده از مواد مناسب برای بستن و در نهایت حذف به موقع قیم ها—شما نه تنها از آسیب های ناشی از باد و طوفان جلوگیری می کنید، بلکه سلامت و طول عمر درختان باغ خود را تضمین خواهید کرد. به یاد داشته باشید که بهترین قیم، آن است که تنها تا زمانی که ضرورت دارد باقی بماند و سپس جای خود را به استواری طبیعی خود درخت بدهد.
سوالات متداول
-
چه زمانی باید یک درخت را قیم گذاری کرد؟
هر زمان که درخت شما به آن نیاز داشت، فارغ از شرایط فصلی، قیم گذاری را شروع کنید. البته زمانی که زمین کمی مرطوب است و می توانید به راحتی آن را حفر کنید، مانند اوایل پاییز یا بهار، انجام این کار آسان تر است.
-
چه مدت باید درخت را قیم گذاری کنم؟
شش ماه تا یک سال طول می کشد تا این سیستم به درستی عمل کند. پس از شش ماه نهال خود را بررسی کنید تا قدرت آن را بسنجید. اگر به شدت کج شد، بندها را برای یک یا دو ماه دیگر دوباره ببندید تا زمانی که درخت بتواند روی پای خود بایستد.
-
اگر قیم درخت کج شده باشد چه کنم؟
باید قیم را دوباره در زمین بکارید تا صاف بایستد. یک قیم کج به خوبی یک قیم صاف عمل نمی کند—آن را در خاک فشرده قرار دهید تا با وجود شرایط آب وهوایی یا خاک، سر جای خود باقی بماند.
